Archive for the ‘Poëzie’ Category

Een lappendeken

een pad naar nieuwe wegen

zucht van opluchting

Is het gras groener
sedert de zon erop schijnt
echt geen illusie?

[SinglePic not found]De renga is een Japans kettinggedicht, geschreven door 2 dichters.

Tan-renga is een kort kettinggedicht: haiku die verbonden zijn door de gedachten van de dichters. Goed om samen te oefenen.

Beginner schrijft de eerste strofe, de hokko, bestaande uit 5-7-5 lettergrepen.

De tweede dichter volgt met twee zinnen van 7 lettergrepen, een haiku dialoog.

L. is daarnet begonnen:

langzame lome
warmte ontwaakt zacht in maart
lang verwacht welkom

Ben zegt:

is dit het begin of stuurt
lente je nog tan-renga

Linda:

hoe dan ook aanvang
eindelijk verse velden
zichtbaar bij maanlicht

Ben:

zichtbaar groener dan daarnet
gras is toch geen illusie?

linda zegt: 2 april 2009 om 22:36

bollend bloeien de
bomen vol boeiend bloesem
bloemrijk de aarde

Ben zegt: 2 april 2009 om 22:42

in bomen en op aarde
vogels druk, voorbereiden

Linda zegt: 3 april 2009 om 22:16

bijtijds blij bezig?
nesten ogenschijnlijk vol
met herfstschutkleuren

Ben zegt: 3 april 2009 om 22:26

bloeien broeden bouwen het
eerste kwartier routine

Linda zegt: 5 april 2009 om 21:25

nadien geen eitje
fris? wacht maar, maartse buien
ook in april zon

[SinglePic not found]Ben zegt: 5 april 2009 om 21:35

gefilterd licht maakte de
bloemenpracht nog prachtiger

Linda zegt: 6 april 2009 om 22:00

groot overdrijvend
wolkenveld blaast naar schaapjes
luchtig blauwe wol

Ben zegt: 6 april 2009 om 22:07

oh donders en bliksem daar
wapperen alle veertjes

Linda zegt: 7 april 2009 om 22:45

wortels takken hout
vast langzaamaan regent het
weer zonnestralen

Ben zegt: 7 april 2009 om 22:56

[SinglePic not found]die zonne-energie
ze blijven nestenbouwen

Linda zegt: 8 april 2009 om 18:02

verwen de nesten
stro mannetjes en vrouwtjes
leg de eieren!

Ben zegt: 8 april 2009 om 20:35

moeten ze nog veel leren
gewoon echt vogeltje zijn?

Linda zegt: 9 april 2009 om 23:50
volgende volle
maan verre van vleugellam
gaan ze grastuinen?

Ben zegt: 9 april 2009 om 23:58

nee, eerst nieuwe maan
elke maan een nieuw begin
opnieuw cyklussen

Linda zegt:
13 april 2009 om 21:40

weerlicht weerklinkt in water
kringelende keerkringen

Ben zegt:
13 april 2009 om 21:52

[SinglePic not found]waterdruppels die
schitteren in lentelucht
fatah morgana?

Linda zegt: 13 april 2009 om 21:59

trilling maar geen geluiden
hoort dat wel heerlijk rustig

Ben zegt: 13 april 2009 om 22:18

rustige lente?
‘t is een en al drukte
kleurend en groeiend

Pennen schrijven niet vanzelf (Ben), je moet ze in beweging zetten, sturen met je gedachten, je handen, elke dag opnieuw, elk uur om je heen kijken en elk idee dat in een fractie van en seconde binnenkomt … je pen sturen,vul je pen of koop een nieuwe …

Pennen schrijven niet
vanzelf, beweeg die pennen
zodat woorden zijn

stille dauwdruppels
en de bloemen schitterend
inzicht in schoonheid

• vriendelijk
• aardig
• beleefd
• vol vertrouwen
• zonder oordeel
• blij
• gepokt en gemazeld
• nog steeds wat ik Ben
• ondanks tegenslagen
• lessen
• argh
• ik Ben
• wat ik ben
• hoe kan ik iets anders zijn?
• help me dan
• zeg ik af en toe
• af en toe
• lang voor gestudeerd
• help me
• OK

“28 juli 2006 17:22

Laat me los
En laat me gaan
Naar het allerveiligste bestaan
Ik kon het immers altijd al
Zonder benen staan

Geniet
‘t doet ’t er toch niet toe
Als je me niet meer ziet
Ik ben er toch
Voor jou en jou en jou, altijd

Als je wilt
Doe je ogen dicht en kijk,
Luister en voel je rijk
Vanuit m’n eigen plek
Staar ik heus wel in je nek :-)

Kijk, kijken we elkaar aan
Vanuit ons tijdloze bestaan
Hoor de kosmos trillen
Jij en ik, voel je
Zijn eeuwig, en precies dat wat we willen

Luister je naar je licht?
En lach je met je tenen?
Voel je, ook zonder m’n gewicht
Besta ik nog in jou en jou en jou
Omdat ik zoveel van jullie hou

© Ben Licher, 2006

Zo, die schoot er ineens in, terwijl alles tot nu toe ‘goed’ is, hoewel ik hier lig met lelijke sneeën in m’n borst en in m’n oksel en misschien wel een allergische reactie op het radioactieve spul dat ze ingespoten hebben, maar ik dacht ook aan al die dierbare doden van de afgelopen tijd. Waar zo krampachtig aan vastgehouden wordt door sommige mensen. Get a life en laat ze gaan.”

Een haiku is een gedicht in 5-7-5 ritme. Een waki is een strofe van 2 regels, 2 keer 7 lettergrepen.

bloemstengel het blad
vouwt er al groeiend omheen
orchideënpracht
1-10-7 (samen met Kristjaan)

waterdruppels blijven hier,
afscheid zwaarder dan een ons
waki, 1-10-7

een steen lijkt rustig
met verborgen geheimen
schoonheid van binnen
3-10-7 (2e regel An-nur)

golvende ritmes
warm of koud de zee zakt of
zwelt altijd maar door
3-10-7

rots en kiezel groot
en klein ten opzichte van
elkaar respect ja?
3-10-7

rozenblaadjes droog
speciaal voor jou bewaard
nazomer geurend
3-10-7 (2e regel An-nur)

We brengen die regel
naar vandaag en doen ermee
zoals het uitkomt
3-10-7

parel van dauw valt
op de aarde en stroomt dan
weer naar huis de zee
4-10-7

bloemblaadjes kunnen zacht ook
andere kleur spiegelen
waki 4-10-7

water lekker nat
de zon koestert mijn lichaam
voeten bungelend
4-10-7 (2e regel Kristjaan)

Ja ik zag het al
razendsnelle reacties
meteen reageren
4-10-7

water een druppel
is voldoende om dorst te
lessen, Sahara
4-10-7

rots en kiezel groot
en klein ten opzichte van
elkaar respect ja?
4-10-7

materie versus
energie gelijkgesteld
aan dag en nacht toch?
4-10-7 (2e regel An-nur)

klein mollig handje blauwe
ogen een kus open hart

5-10-7 waki

heldere oogjes
geniepig in de modder
waar is nu mijn prooi
5-10-7

tikkende regen
smalle weg naar beneden
druppels langs het raam
5-10-7 (2e regel Kristjaan)

kokende vulkaan broeit en
borrelt, lavastroom verbrand
5-10-7 waki, variant op 3-regelige haiku

wordt gecomposteerd
natuurlijke cyclus wordt
een fragile bloem
5-10-7

zie hoe de rots groeit zit hier
op de grond en luister goed
5-10-7

te laat, sneller dan
het licht, mooier dan zeven
kleuren schemerlucht
5-10-7

Krabben op schedel
niet mogelijk snelle reactie
heeft voorhand, veilig
6-10-7

Ha haikumaatje
pennevrienden al is de pen
razendsnel tikken
5-10-7

pompoenen tentoon
en kaarsen aan op tafel
syllabus terug?
5-10-7

water aarde lucht elke dag
start nieuwe zonnestralen
7-10-7

opkomende zon mistdruppels
ervoor ineens oranje
7-10-7

Kom gooi er wat hout
op, wakker het vuur weer aan
liefde voor jezelf
7-10-7

Ik sta briesend aan
aan de kant, klaar voor nieuwe
uitdaging, geduld
8-10-7

was het een voetstap of toch
kattengesluip – het is weg
10-10-7

ogen oren hart vormen
betekenis woorden zijn
gewoon woorden – punt
10-10-7

Dat stuk boriet uit versteend leven
Bevat structuur en kleurenloop
Van foto’s die eens zijn genomen
Door Hubble’s ruimtetelescoop

‘k Weet zeker dat die overeenkomst
Een stukje van de puzzel is
Manifesteert de geest wijd open
Geen toeval maar gelijkenis

Sophie, ik kijk je in je ogen
Je bent pas acht, maar o zo wijs
Jij bent het dichtste bij de oorsprong
Snel, geef me je geheimen prijs

Ben van Rein 27 augustus 2007